Reklamı Geç
Advert
Advert
Advert
Advert
Anneme veda...
Nurettin BÜYÜKBAŞ

Anneme veda...

Bu içerik 105 kez okundu.

Saat birkırksekiz
Senenin ilk günü
Annem ellerimi bırakıyor
Sonsuzluğa kanat çırpıyor
Vakit geldi diyor
Ve gidiyor'

Nur içinde yat...

Küçüktüm anne 
Ellerim ellerini tutmuyordu 
Üşüyordu 
Sen alır küçük ellerimi avuçlarına Isıtırdın Sarılırdın 
Okşardın 
Ben alır başımı dizlerine koyar 
Öylece uyurdum 
Öyle bir tatlı uykuydu ki 
Anne sıcaklığını hissedince mayışır 
Hemen uyurdum. 
Sen saatlerce kalkmazdın yerinden 
Uyanırım diye 
kıyamazdın 
Küçüktüm 
Çarpınca yüreğim 
Seni görmeden 
Yalnızlığım alıp başını gitmeden 
Tut ellerimden anne 
Bırakma 
Düşerim 
Üşürüm. 
Şimdi büyüdüm Anne 
Ellerim ellerine sığmıyor artık 
Dizlerinde uyutmuyorsun 
Başımı okşamıyorsun 
Oysa muhtacım anne 
Şefkatine dua’na 
Sevgine 
Varlığına 
Bırakma anne beni 
Büyüdüm 
Sana doyamadım.

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X